W Nowym Przymierzu nie ma już podziału na Żydów i pogan. Takiego języka używa Paweł w listach, ale jest to język, który musiał być używany w kontekście jego sytuacji. A sytuacja była taka, że oto następowała wielka zmiana: królestwo jest odebrane Izraelowi, a dane wszystkim, którzy uwierzyli w Jezusa. Nie trzeba stawać się Żydem, by być pełnoprawnym uczestnikiem przymierza. A więc takie rozróżnienie zniknęło (Rz 2:28-29). Istnienie obecnych Żydów, którzy twierdzą, że są narodem wybranym, że czekają na pełnienie obietnic danych Abrahamowi nie powinno mieć żadnego znaczenia dla wiary chrześcijańskiej.
Chrystus zlikwidował cały dwubiegunowy podział ludzkości (Żyd-poganin), który obowiązywał podczas Starego Przymierza. Jedyny obecny podział, który ma znaczenie to podział na wierzących i niewierzących.
Podział Izrael-poganin spełnił swój cel i jest już nieaktualny. Próba jego wskrzeszenia lub kontynuowania jest zaprzeczeniem, że Jezus jest prawdziwym i ostatecznym Izraelitą.
