Czy poszukiwanie prawdy ma sens?

"Próbuje nam się wmówić, że poszukiwanie prawdy nie ma sensu, gdyż prawda - jeśli w ogóle istnieje - znajduje się poza naszym zasięgiem. Przeszliśmy zatem od stanowiska, że każdy ma prawo do własnych poglądów, do stanowiska, że każdy pogląd jest równie słuszny! Przeszliśmy od klasycznego pluralizmu, czyli koncepcji pokojowego współistnienia religii świata - do synkretyzmu, czyli koncepcji, wedle której różnorakie przekonania religijne można łączyć na chybił trafił".

Erwin W. Lutzer, Chrystus w dobie tolerancji i epoce "wierzących inaczej", Vocatio, Warszawa 1998, s. 34.

Bunt gałęzi przeciwko drzewu

"Jeśli mój obowiązek wobec rodziców jest przesądem, to tak samo jest z moimi obowiązkami wobec potomstwa. Jeśli przesądem jest sprawiedliwość, to przesądem jest również mój obowiązek wobec mojego kraju lub mojej rasy. Jeśli dążenie do wiedzy naukowej jest prawdziwą wartością, to tak samo jest z wiernością małżeńską. Bunt nowych ideologii przeciwko Tao jest buntem gałęzi przeciwko drzewu: gdyby buntownikom udało się odnieść sukces, wówczas odkryliby, że zniszczyli samych siebie". 

C. S. Lewis, Koniec człowieczeństwa, Logos, Warszawa 2022, s. 58.

Tworzymy ludzi bez serca i oczekujemy od nich cnoty

"W duchu koszmarnego prostactwa usuwamy organ, a mimo to żądamy, aby funkcjonował. Tworzymy ludzi bez serca i oczekujemy od nich cnoty i przedsiębiorczości. Śmiejemy się z honoru i jesteśmy zszokowani, gdy znajdujemy wśród nas zdrajców. Kastrujemy i każemy kastratom być płodnymi".

C.S. Lewis, Koniec człowieczeństwa, Logos, Warszawa 2022, s. 36.

Otwarty umysł

"Otwarty umysł w kwestiach, które nie są ostateczne jest użyteczny. Ale otwartość umysł w kwestii ostatecznych podstaw rozumu teoretycznego lub praktycznego jest idiotyzmem. Jeśli ktoś ma otwarty umysł w tych sprawach, niech przynajmniej jego usta będą zamknięte".

C. S. Lewis, Koniec człowieczeństwa, Logos, Warszawa 2022, s. 62.

Eunuchowie i normalni mężczyźni

"Bardzo wątpię, czy historia ukazuje nam przykład nawet pojedynczego człowieka, który wykroczywszy poza ramy tradycyjnej moralności i osiągnąwszy władzę, wykorzystał tę władzę w sposób dobroczynny.

Jestem skłonny sądzić, że Naprawiacze będą nienawidzić tych, których zreformowali. Chociaż sztuczne sumienie, które zaszczepiają nam, swoim poddanym, uznają za jakąś ułudę, to jednak dostrzegają, że wytwarza ono w u nas iluzję sensu naszego życia, która wypada korzystnie na tle marności ich własnego życia: i będą nam tego zazdrościć, podobnie jak eunuchowie zazdroszczą normalnym mężczyznom". 

C. S. Lewis, Koniec człowieczeństwa, Logos, Warszawa 2022, s. 82.

Nawrócenie na "katolicyzm" lub "protestantyzm"?

Krótko o "nawróceniu" na taki czy inny Kościół. 

Nawrócenie na "katolicyzm" lub "protestantyzm" zbawia duszę w takim samym stopniu jak nawrócenie na "dietę keto" lub na "prawicowość". A więc w żadnym. 

Apostołowie zwiastowali nawrócenie do *osoby* - osoby Jezusa Chrystusa - Boga objawionego w ciele. Tylko przez wiarę *w Niego* możemy zostać pojednani z Bogiem. 

Katolicyzm, protestantyzm, organizacja świadków Jehowy, papieże, reformatorzy Kościoła itd. nie posiadają mocy ani kompetencji pojednania z Bogiem, ponieważ sami potrzebują wyznawania win i Bożego zmiłowania. 

Jeśli głosisz nawrócenie na "katolicyzm" lub "protestantyzm" - marnujesz czas i nie rozumiesz Ewangelii. 

Jedyną drogą, prawdą i życiem jest Jezus (J 14:6). Jedynym imieniem pod niebem, przez które człowiek może zostać zbawiony jest imię Jezusa (Dz 4:12). 

Można być członkiem najwspanialszego Kościoła, przyjmować sakramenty, mieć biblijną wiedzę, uczestniczyć we mszy/nabożeństwie, a nie znać Go osobiście jako Pana i Zbawiciela. 

Sprawa jest prosta: albo jesteś nawrócony do Chrystusa, albo nie jesteś Bożym dzieckiem. 

Jak jest z Tobą? Komu zaufałeś? Na kim/czym opierasz swoją nadzieję? 

Nawrócenie na "katolicyzm"? "protestantyzm"? 

 Proszę, nie rób tego swojej duszy.

Kobiety przy pustym grobie

Kobiety przy pustym grobie uczą nas, że wobec tej prawdy nie powinniśmy pozostać obojętni. 

Kobiety przemienia nie pusty grób. Uczniów nie zmienia widok pustego grobu. Wciąż się zadziwieni i skonsternowani przy pustym grobie. Nie wiedzą co się stało. Myślą, że przenieśli ciało Jezusa w inne miejsce. 

Tym, co przemienia serca kobiet i uczniów to nie widok pustego grobu, ale spotkanie ze zmartwychwstałym Panem. Kobiety od tego momentu są odważniejsze niż żołnierze; uczniowie są odważniejsi niż kiedykolwiek. 

To nas uczy, że nie udowadniamy pustego grobu. Pusty grób nie przekonał jeszcze uczniów i kobiet. 

Pusty grób sprawił, że Żydzi oznajmili, że ktoś ukradł ciało. To, co zmienia człowieka to spotkanie z żyjącym Jezusem. Jezusem, obecnym w Słowie Bożym, przy Stole Pańskim, pośród zgromadzonych uczniów.

Dlaczego Bóg przyzwala na zło?

"Nie jest łatwo objaśnić, dlaczego Bóg przyzwala na zło; ale dla ateisty niemożliwe jest objaśnienie istnienia dobra. W jaki sposób nieposiadający ducha, bezduszny, pozbawiony krzyża i bezbożny wszechświat miałby stać się ośrodkiem wiary, czystości, ofiary i męczeństwa? W jaki sposób przyzwoitość miałaby być czymś przyzwoitym, jeśli nie ma Boga? Skoro Bóg jest miłością, dlaczego mielibyśmy być zaskoczeni, że jej brak kończy się bólem, nienawiścią, złamanymi sercami i wojną?"

- Fulton Sheen

Zło nie może spowodować, że zacznę wątpić w istnienie Boga

"Zło nie może spowodować, że zacznę wątpić w istnienie Boga. 

Zanim w mundurze zrobi się dziura, musi istnieć mundur; zanim nastąpi śmierć, musi istnieć życie; zanim pojawi się błąd, musi istnieć prawda; zanim zostanie popełniona zbrodnia, musi istnieć wolność i prawo; zanim wybuchnie wojna, musi istnieć pokój; zanim zaistnieje diabeł, musi istnieć Bóg – bunt przeciwko Niemu zrodził diabła".

- Fulton Sheen

Kuyper o panowaniu Chrystusa

Abraham Kuyper: „Nie ma ani jednego centymetra kwadratowego we wszechświecie, nad którym Chrystus, jako władca wszystkiego, nie wołałby: To jest moje”.

Niewiara i moralność

Każdy niewierzący człowiek może sobie zbudować własne zasady moralne własny użytek (każdy z nich to robi). Nie potrzebuje do tego Biblii. 

 Ale żeby nimi obarczyć życie innych ludzi, potrzeba siły, a nie odwołania do obiektywnego standardu (takowego w ateizmie nie ma).

Kościelne dzwony czy islamskie trąby?

Zmarła przedwczoraj francuska aktorka Brigitte Bardot (1934-2025) powiedziała: „Jeśli przeszkadzają wam kościelne dzwony, będziecie słuchać islamskich trąb".

Słynna aktorka rozumiała o wiele lepiej niż wielu współczesnych chrześcijan, że kultura nie jest neutralna.

Oczywiście dźwięk kościelnych dzwonów nikogo przed niczym nie uratuje ani nie zbawi. Tak samo jak to czy ktoś świętuje Boże Narodzenie czy Ramadan (lub nic z nich). Jest to raczej wyraz prawdy lub kłamstwa o tym, do kogo należą narody, kultura i świat. 

Nam, chrześcijanom powinno zależeć na otwartym i publicznym wyrażaniu prawdy, że "Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, świat i jego mieszkańcy" (Ps 24:1). Ma to m.in. aspekt ewangelizacyjny, pedagogiczny i katechetyczny. 

Wolę, by moje dzieci i wnuki żyły w kulturze ukształtowanej przez chrześcijaństwo niż przez islam lub ateizm. Ty nie? 

To do siebie nie pasuje

Wiara Jezusowi i poparcie dla: 

 - rasowej lub sanitarnej segregacji ludzi 

- prawa do aborcji 

- seksu pozamałżeńskiego 

- legalizacji "homo-małżeństw" 

- antykościelnego lub bezkościelnego chrześcijaństwa 

- zakazu spożywania mięsa (np. wieprzowiny) lub alkoholu 

- międzyreligijnej wspólnej modlitwy chrześcijan, judaistów, muzułmanów itd. 

- to do siebie nie pasuje.

Chrystus jedyną drogą czy jedną z dróg?

Jedno z pytań Katechizmu Heidelberskiego brzmi (40.) brzmi: DLACZEGO CHRYSTUS MUSIAŁ UMRZEĆ? 

Odpowiedź: Bo zgodnie z wymaganiami sprawiedliwości i prawdy Bożej zapłatą za nasze grzechy mogła być jedynie śmierć Syna Bożego. 

CZY ŚMIERĆ CHRYTSUSA BYŁA KONIECZNA? 

Czy śmierć Chrystusa była konieczna? Czy nie było innych sposobu, aby nas zbawić? Odpowiedź Biblii jest prosta: Nie było innego sposobu. 

Dlaczego? 

Ponieważ nie można było zlekceważyć Bożej sprawiedliwości. A zgodnie z Bożą sprawiedliwością: albo za własne grzechy odpowie grzesznik, albo ktoś, kto je poniesie w nasze miejsce? 

Ale kto może je ponieść w nasze miejsce? Odpowiedź brzmi: tylko ktoś, kto jest prawdziwie człowiekiem, aby mógł nas reprezentować jako ludzi. ORAZ ktoś kto jest Bogiem, by nasze zbawienie było pewne i było dziełem Boga. 

Dlatego Katechizm Heidelberski za Biblią mówi, że zapłatą za nasze grzechy mogła być jedynie śmierć Syna Bożego. Gdyby był inny sposób, Bóg nie posłałby swojego umiłowanego Syna, by cierpiał na krzyżu. Ofiara Jezusa nie była zatem jednym ze sposobów zbawienia, tak jakby dotyczyła tylko chrześcijan, zaś pozostałe religie mają inne ścieżki. Śmierć Jezusa jest jedynym sposobem, aby nasze grzechy zostały zgładzone. Tylko Jego krew ma moc wymazać naszą winę. 

JEDYNY SPOSÓB 

 Kluczowym jest więc słowo JEDYNYM. 

Nie dodajemy Chrystusa do naszych przekonań, nie posuwamy się na tronie naszego życia, by On zajął miejsce obok. Skoro zapłatą za nasze grzechy mogła być jedynie śmierć Syna Bożego, to oznacza, że tylko ON jest Panem naszego życia. 

Komu Syn Boży zapłacił cenę za nasze grzechy? 

 Niektórzy mówią, że diabłu. Diabeł trzymał nas na łańcuchu i Jezus diabłu zapłacił cenę za naszą duszę. To nieprawda. Syn Boży zapłacił cenę Ojcu. To Boża sprawiedliwość, a nie diabeł domagała się zapłaty za nasze winy. I Chrystus wypełnił te wymagania stawszy się grzechem za nas. 

On tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą. (2 list do Koryntian 5:21) 

To jest prawda, którą musiałem sobie przyswoić po moim nawróceniu. Nie zaprzeczałem dziełu Jezusa za moje grzechy, ale przez pewien czas wierzyłem, że droga oczyszczenia dla hinduistów to śpiewanie mantr i przestrzeganie zasad ich religii, dla buddystów medytacja i Ośmiostopniowa Ścieżka, dla muzułmanów przestrzeganie zasad Koranu, dla Mormonów, przestrzeganie zasad Księgi Mormona itd. 

Czymś absolutnie podstawowym dla chrześcijańskiej wiary jest wyznawanie Jezusa Chrystusa jako jedynej ŚCIEŻKI do Boga. Tylko On bowiem jako prawdziwie Bóg i prawdziwie Człowiek może wziąć nasze grzechy na siebie i zapłacić Bogu nasz dług. Założyciele religii byli ludźmi. Umarli i stanęli przed tronem Chrystusa. Budda, Mahomet, Konfucjusz nie posiadają mocy oczyszczenia z grzechów kogokolwiek. 

Dlatego głosimy Jezusa ukrzyżowanego wszystkim ludziom, wszystkim religiom i kulturom. 

Czytając dziś te słowa, odejdź z przekonaniem serca, że „zgodnie z wymaganiami sprawiedliwości i prawdy Bożej zapłatą za nasze grzechy mogła być jedynie śmierć Syna Bożego”. 

Nie ma innych sposobów, dróg, religii, dróg duchowych, które mogą cię uwolnić od grzechu. Tylko Syn Boży, Jezus Chrystus może to uczynić. Zaufaj Jemu, a doświadczysz przebaczenia i odpuszczenia wszystkich win przez wiarę w Jego imię. 

Islam i judaizm a Bóg Biblii

Jedyną odpowiedzią na wojnę na Bliskim Wschodzie jest nawrócenie ciemnego, twardego serca do Jezusa - Księcia Pokoju (Iz 9:5). 

Zarówno islam jak i judaizm są w ciemności i potrzebują poznania Boga poprzez Jego Syna Jezusa Chrystusa. Ziemia na Bliskim Wschodzie jak i cała ziemia należy do Niego i zgodnie z obietnicą, otrzymają ją ci, którzy Jemu zaufali - a więc prawdziwi potomkowie Abrahama (Rdz 12:3; Mt 5:5; Ga 3:29). 

Powinniśmy uciekać od sentymentalizmu, który ignoruje nauczanie Pana Jezusa w tej kluczowej kwestii: Kto nie zna Syna, nie zna Ojca (J 8:19). 

Z judaistami i muzułmanami nie modlimy się do tego samego Boga. Kochamy ich jako bliźnich, dlatego głosimy im Ewangelię - Mesjasza, Syna Bożego ukrzyżowanego i zmartwychwstałego. Chcemy razem z nimi się modlić *dlatego* modlimy się o ich nawrócenie do Boga.

Samo się zrobiło

Nie różnimy się od niewierzących tym, że jako chrześcijanie wierzymy, że coś martwego ożywa. Oni też w to wierzą. Porozmawiajcie z nimi o wielkim wybuchu, o pochodzeniu życia. Różnimy się w tym, kto to sprawia i jak to się dzieje. Chrześcijanie wskazują na Boga. Niewiara rozkłada ręce i ze ściszonym głosem oznajmia: Samo się zrobiło. Zrobił to wybuch, temperatura, czas, przypadek, kosmici, coś.

Skąd się wzięliśmy i dlaczego jest to ważne?

R.C. Sproul

"Stawką tego sporu (darwinizm vs. kreacjonizm - dop. PB) jest w pierwszym rzędzie godność człowieka. Jeżeli - jak twierdzą niektórzy - człowiek zawdzięcza swój początek nie tyle boskiemu rozumowi i boskim działaniom, ile bezosobowym siłom natury, to kwestia jego godności staje na ostrzu noża. Obecna godność człowieka pozostaje nierozerwalnie związana z jego przeszłością i przyszłością, jego pochodzeniem i przeznaczeniem.

Jak widzieliśmy na przykładzie rozmaitych odmian nihilizmu i pesymistycznego egzystencjalizmu, zagadnienie pochodzenia ma kluczowe znaczenie. Zdaniem pewnego filozofa człowiek jest zaledwie wyrośniętym bakcylem. Szczęśliwym trafem wyłonił się ze szlamu i niepewnie balansuje na brzeżku małego koła zębatego, stanowiącego zaledwie fragment jednej przekładni, będącej częścią ogromnej kosmicznej maszyny, której przeznaczeniem jest unicestwienie. 

Jeśli rzeczywiście wyszliśmy z otchłani niebytu i bezlitośnie z powrotem do tej otchłani zmierzamy, to jaką mamy wartość, znaczenie czy godność? Skoro nasze pochodzenie i przeznaczenie są bezsensowne, to jakim sposobem nasze obecne życie miałoby mieć jakikolwiek sens? Przypisywanie godności takiemu produktowi kosmicznego przypadku, mającemu w najlepszym razie naturę zwierzęcą jest uleganiem sentymentalnemu myśleniu życzeniowemu oraz filozoficzną naiwnością. Wyraźnie zdawali sobie z tego sprawę Fredrich Nietzsche, Jean-Paul Sartre i inni. 

R.C. Sproul, Idee i ich konsekwencje, Wydawnictwo MW, Kraków 2024, s. 242-243.

Rozmyślna ignorancja

"Święty Augustyn sformułował pojęcie, które Kalwin nazwie potem sensus divinitatis: chodzi o bezpośrednie poznanie Boga, wrodzone duszy ludzkiej. Wszyscy ludzie wiedzą, że Bóg istnieje, choć nie wszyscy przyznają się, że Go znają. Ich podstawowym grzechem jest odmowa czczenia Boga jako Boga wskutek swej niezgody na uznanie tego, co - jak wiedzą - jest prawdą. Ludzka ignorancja w kwestii istnienia Boga jest ignorancją rozmyślną, a zatem grzeszną". 

R.C. Sproul, Idee i ich konsekwencje, Wydawnictwo MW, Kraków 2024, s. 78.

Wszelka prawda jest prawdą Bożą

"Św. Augustyn zachęcał uczniów, by uczyli się jak najwięcej o możliwie jak największej liczbie rzeczy. Jego zdaniem wszelka prawda jest prawdą Bożą i gdy stykam się z nią, spotykam samego Boga, do którego ta prawda należy".

R.C. Sproul, Idee i ich konsekwencje, Wydawnictwo MW, Kraków 2024, s. 78.

Wierzę, aby zrozumieć

Błąd: "Myślę, więc wierzę".

Prawda: "Wierzę, aby zrozumieć" - św. Augustyn 

Wiara poprzedza poprawne poznanie. Wszelka wiedza ma początek w dostrzeżeniu, że Bóg jest źródłem wszelkiego poznania. Ludzki rozum jest dotknięty grzechem i potrzebuje oświecenia Ducha Świętego.

Jak napisał R.C. Sproul: "Objawienie dostarcza informacji, których nie można byłoby uzyskać dzięki samemu nieoświeconemu rozumowi, lecz które nigdy nie kłócą się z prawami rozumu".