Historyczna wiarygodność Biblii

Peter J. Leithart

Niektórzy chrześcijanie twierdzą, że Biblia mówi prawdę w odniesieniu do „duchowej” rzeczywistości, ale jest mało wiarygodnym świadkiem historii, nauk ścisłych lub nauk społecznych. 

Szybki rzut oka na Biblię pokaże, że jest to zwodnicze myślenie. 

Bardzo trudno znaleźć w Piśmie Świętym cokolwiek, co dotyczy wyłącznie „duchowej” lub „niebiańskiej” rzeczywistości. 

Nietrudno dostrzec, że sama Biblia twierdzi, że dotyczy historii, tego świata, prawdziwych ludzi w prawdziwych ludzkich sytuacjach, ludzi w relacji do Boga, Stwórcy i Pana przymierza. 

Pismo Święte zawiera chronologię starożytnego świata, która biegnie od stworzenia aż do służby Jezusa i apostołów. Opisuje wydarzenia z historii Izraela, która często przecina się z innymi starożytnymi ludami. Skupia się na konkretnej części ziemi z wzgórzami, rzekami, morzami i miastami, które można znaleźć na mapach. 

Jeśli Biblia jest niewiarygodnym świadkiem historii, to jest niewiarygodna i koniec, i powinniśmy ją odłożyć. 

Wschód i zachód

Kiedy w Biblii ktoś wędruje w kierunku wschodnim – często oznacza to oddalanie od Boga. Podążanie na zachód oznacza wędrówkę w kierunku Boga.

Jak zauważa Greg Uttinger, Raj znajdował się na zachodzie. Można było się do niego dostać tylko idąc na zachód. Kiedy Adam i Ewa zostali wygnani z Ogrodu, udali się na wschód (1Mj. 3:24). Odejście na wschód było znakiem banicji. Kiedy Kain został skazany na banicję, poszedł jeszcze dalej w tym kierunku (4:16). Do Namiotu Zgromadzenia, a później Świątyni można było wejść tylko przez małą bramę we wschodniej ścianie, trzeba było więc iść w kierunku zachodnim. W ten sposób udział w nabożeństwie oznaczał powrót do Raju. Tak były budowane kościoły: z wejściem w kierunku wschodnim. Ziemia Obiecana znajdowała się na zachodnich krańcach świata, gdyż poza nią było już tylko morze. Izrael wszedł do Kanaanu, przekraczając Jordan ze wschodu na zachód. Podobnie wygnańcy z Izraela powracali z niewoli na wschodzie. Szli z niewoli na zachód. Ezechiel widział, jak chwała Boża wstępuje do Świątyni przez wschodnią bramę (Ez. 43:1-5).
Gdy czytamy Ew. Mateusza, dowiadujemy się, że mędrcy przybyli ze wschodu. Oczywiście, Mateusz mógł dokładnie wskazać ich kraj pochodzenia, ale nie uczynił tego, bo uważał, że podając wschodni kierunek, przekaże więcej informacji.

Ma to przełożenie na kształtowanie się cywilizacji zachodniej i wschodniej, chrześcijaństwa wschodniego i zachodniego, które różnią się pod wieloma względami (w myśleniu i praktyce). Zainteresowanych odsyłam do artykułu "Wschód i Zachód" .

Geografia jest Bożym zapisem na ziemi

Czym jest geografia? Słowo geografia wywodzi się z dwóch greckich słów znaczących ziemia i pisać. Moglibyśmy obrazowo stwierdzić, że geografia jest Bożym zapisem na ziemi. "Chrześcijańska" geografia (która jest prawdziwą geografią) to pogląd, że pochodzenie Ziemi, jej kres, przeznaczenie i i fizjologia (struktura fizyczna, klimat, występowanie zwierząt i roślin) są dla Jezusa i Jego chwały.

Szekspir miał rację mówiąc, że cały świat jest sceną. Bóg jest Tym, który stworzył rekwizyty, rozmieścił góry, rzeki, morza , pustynie, wyspy i kontynenty dokładnie tak, jak chciał, aby współgrały one w wypełnieniu Jego planu dla ludzkości na ziemi"

St. McDowell, M. Beliles, Uwalnianie narodów