wtorek, 21 sierpnia 2012

Kim są cisi?

"Błogosławieni cisi albowiem oni posiądą ziemię" - Mt 5:4

Kim są cisi?  To ci, którzy są ubodzy w duchu i się smucą. Kiedy widzimy wyraźnie swój stan w obliczu Boga – rozumiemy, że jesteśmy ubodzy w duchu. Następnie smucimy się z powodu naszych grzechów. Kiedy doświadczamy dotknięcia Jego łaski, która mówi: „Przebaczam Ci. Wejdź do Mojego Królestwa. Posil się i nałóż Królewską szatą mojego Syna” – wówczas stajemy się cisi i łagodni dla innych. Bo spotkaliśmy dobrego, łaskawego Boga.

Zatem: 1. Jestem duchowy bankrutem. 2. Smucę się tym. 3. To mnie prowadzi do cichości przed Bogiem i ludźmi.

Zatem ewangeliczna cichość to nie jest małomówność. Możesz mieć mało do powiedzenia w rozmowach z ludźmi, ale w sercu pielęgnować butę i pychę. Możesz np. uważać innych ludzi za niegodnych twoich słów, za tych, na których nie zamierzasz szczerbić sobie języka. To nie obietnica dla ludzi rzadko się odzywających.

Dalej: ktoś może być nieśmiały, naturalnie wycofany, ale pielęgnować grzech lenistwa, zamiłowanie w pornografii. To nie jest obietnica dla ludzi nieśmiałych i wycofanych. Pan Jezus nie mówi także opieszałości. Są ludzie, którzy wyglądają na cichych, ale są po prostu flegmatyczni albo ospali. Są i tacy, którzy zachowują się tak jak gdyby wręcz urodzili się bardzo mili. Jednak nie o to chodzi. Nie chodzi o ludzi miłych w kontakcie. Ludzie w Piśmie mający tą cechę to ludzie silni, odważni, wspaniali obrońcy prawdy. I to do tego stopnia, że są gotów za nią umrzeć. Człowiek po prostu miły odpowie: Oj tam, oj tam. Uśmiechnijcie się i napijcie się razem. Te wasze rozmowy o Bogu, życiu i wierze są może interesujące, ale nie mają żadnego znaczenia. Ja np. nie kwestionuję żadnej wiary i uważam, że każdy ma swoją prawdę.

Taka postawa nie ma nic wspólnego z ewangeliczną cichością. Uczymy się czym jest biblijna cichość poprzez naśladowanie. I tych przykładów cichości w Piśmie mamy wiele:

1. Spójrzmy na chyba największego gentlemana Starego Testamentu – Abrahama. Życie Abrahama to wielki portret cichości. Gdy doszli z Lotem do ziemi, do której Bóg go powołał pozwolił Lotowi - młodszemu od siebie mężczyźnie by jako pierwszy dokonał wyboru. I uczynił to bez szemrania i narzekania.

2. Innym dobrym przykładem jest Mojżesz. Pismo mówi, że był najskromniejszym człowiekiem swoich czasów – 4 Mj 12:3. Mimo iż historia jego życia mówi nam, że nie było to jego naturalną skłonnością. Raczej była to cecha, jaką Bóg z wielką cierpliwością wykształtował w nim na przestrzeni wielu lat. To ukazuje, że nie ma sprzeczności między cichością, a byciem przywódcą. Mojżesz stawał przed najpotężniejszym człowiekiem swoich czasów jakim był faraon i w imieniu Boga wzywał go do wypuszczenia Izraela z egipskiej niewoli. Zapowiadał plagi, kierował ostrzeżenia. Nie robił tego jako wierzgający muł, gadatliwy kaznodzieja, pewny siebie pyszałek. Nie odgrażał się. Nie okazywał zdenerwowania gdy faraon nie słuchał. Był pełen cichości.

3. Dawid. W szczególności jego relacja z Saulem. Dawid wiedział, że ma zostać królem. Został poinformowany o tym i namaszczony przez Samuela. Gdy jednak Saul, pierwszy król Izraela wielokrotnie próbował go zabić – Dawid nie dyszy chęcią zemsty, ale przed Panem wylewa swój smutek, pouczcie niesprawiedliwości, cierpienie. Reaguje cichością na gniew Saula.

4. Jeremiasz. Człowiek, który mówił prawdę królom w obliczu fałszywych zapewnień fałszywych proroków. Słyszał jak o nim kłamliwie mówią inni ludzie: że jest sojusznikiem wroga, że zabija ducha optymizmu z narodzie, przepowiada same nieszczęścia. Co robił Jeremiasz? To co zwykle. Głosił to samo przesłanie. Był wspaniałym przykładem cichości.

5. W Nowym Testamencie możemy wymienić Szczepana czy apostoła Pawła. Oczywiście najwspanialszym przykładem cichości jest w Piśmie Św. nasz Pan Jezus Chrystus. On jest „cichy i pokornego serca” – Mt 11:29. Jest to jedyna cecha charakteru Chrystusa, na którą On sam zwraca uwagę. Widać ją szczególnie w reakcji na wrogość, przeciwieństwa, pogardę, szyderstwo. Jest to coś co my jako słudzy Chrystusa musimy pielęgnować w sobie. O Nim jest powiedziane: „Nie będzie krzyczał ani wołał, ani nie wyda na zewnątrz swojego głosu”. „Trzciny nadłamanej nie dołamie, ani knota gasnącego nie dogasi” (Izaj 42:2-3). Chrystus reagował cichością na przeciwności. Reagował cichością na złorzeczenie. Reagował cichością na cierpienie. Ile w nas jest z tej postawy? Wyznajemy: jestem uczniem Chrystusa. Jednak jak bardzo jako Jego uczeń upodobniłeś się do Mistrza pod względem cichości?

Cichość przed Bogiem oznacza, że powinniśmy posiadać postawę chętną do nauki, do słuchania. Nie chodzi o głuchą ciszę przed Bogiem, o wpatrywanie się w białe obłoki. Chodzi o postawę Samuela, który słysząc wołającego Boga odpowiedział: „Mów Panie, bo sługa Twój słucha”. 

9 komentarzy:

  1. Z tym "największym gentelmanem" to chyba lekka przesada - to on chciał zarżnąć swojego syna Izaaka nożem!

    Abraham prawdopodobnie słyszał głosy i niestety ich słuchał.

    OdpowiedzUsuń
  2. raczej stwórca był pewnien że abraham da izaaka na ofiare i w ten sposób chciał pokazać że o ileż bardziej on jest w stanie dać swojego syna na okup za wielu mat . 20 : 28

    OdpowiedzUsuń
  3. Dziś pewnie uczone łby nazwały by cichość "asertywnością" - Jak widać Biblia zawiera CAŁĄ mądrość ludzką plus znacznie więcej.


    Masa - gadasz jak pewna blondynka która na udowadniała iż znany naukowiec nie może mieć racji bo... ubiera się niemodnie - artykuł ukazał się w pewnym ogólnopolskim dzienniku... "zgadnij koteczku" w którym?

    OdpowiedzUsuń
  4. "Makromanie"... jakie "plus znacznie więcej"?

    Jakoś dziwnym trafem archeologia nie potwierdziła bytności Izraelitów w Egipcie, ani ich ucieczki... zero śladów.

    OdpowiedzUsuń
  5. A zatem sama fundacja narodu żydowskiego opiera się na fikcji, lecz siła tradycji jest tak wielka, że ludziom trudno jej zaprzeczyć.

    OdpowiedzUsuń
  6. Masa Masa,

    Skąd wiesz, że Abraham chciał zabić swojego syna?

    OdpowiedzUsuń
  7. @Jakub Kania

    "Jakoś dziwnym trafem archeologia nie potwierdziła bytności Izraelitów w Egipcie, "

    Znów okazuje się ,iż ostatecznym autorytetem dla Pana Kanii w sprawach wiary i moralności oraz wszelkiej ludzkiej wiedzy ,są ...."ludzie nauki".

    OdpowiedzUsuń
  8. Archeologia nie potwierdzila, ze cialo Jezusa z Nazaretu spoczywa w grobie.

    OdpowiedzUsuń