poniedziałek, 3 września 2012

Żadnej waty cukrowej!

"Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni" - Mt 5:6

Pan Jezus kieruje błogosławieństwo wobec tych, którzy są głodni sprawiedliwości. Kiedykolwiek jesteśmy głodni lub spragnieni dobrze wiemy, że nie są to przychodzące i odchodzące kaprysy. Kiedy dopada nas głód to nie odchodzi kiedy postanawiamy z nim walczyć albo nie myśleć o nim. Podobnie rzecz się ma z duchowym głodem i pragnieniem. Kiedy odczuwamy duchowy głód to znika dopiero gdy zostaniemy nasyceni... przez Boga.

Jaki jest nasz duchowy apetyt? Czego pragniemy? Czego łakniemy? Nie gońmy za watą cukrową gdy możemy być naprawdę nasyceni! Nie poświęcajmy wiele czasu na szukanie tego co zarówno nie syci, jak i "sztucznie" niszczy głód. Stępiajmy to co osłabia w nas łaknienie sprawiedliwości czyli tego co jest szczególnie ważne i cenne w Bożych oczach. Jeśli jesz chipsy między posiłkami to gdy 30 minut później widzisz na swoim talerzu schabowego z ziemniakami chwytasz się za brzuch i mówisz: ale nie jestem głodny. Nie jesteś ponieważ właśnie zjadłeś byle co i kiedy przed oczami masz naprawdę dobre jedzenie już "nie jesteś głodny".

W ten sposób niekiedy postępujemy ze sprawiedliwością. Nie łakniemy jej bo karmimy serca innymi rzeczami: pragnieniem uznania, ustawicznej przyjemności, tymczasowego poczucia szczęścia ... Niekiedy myślimy: "Bycie sprawiedliwym przed Bogiem, pełnienie sprawiedliwości? To jest może na 7 miejscu moich priorytetów. Nie jest to moje główne danie. Może jakieś czwarte śniadanie - jeśli jeszcze znajdę miejsce na nie".

Nasz Pan poucza: pragnij tego co jest wartościowe, a Bóg da ci radość i zaspokojenie. Błogosławieństwo spoczywa na tych, którzy pragną i łakną sprawiedliwości.

Ci, którzy nie są głodni i nie pragną sprawiedliwości są zadowoleni ze spożywania własnej sprawiedliwości. Chrystus oferuje nam prawdziwy chleb, a my chcemy watę cukrową zrobioną własnym wysiłkiem. To był grzech chrześcijan w Laodycei Obj 3:17-18: "Ponieważ mówisz: Bogaty jestem i wzbogaciłem się, i niczego nie potrzebuję, a nie wiesz, żeś pożałowania godzien nędzarz i biedak, ślepy i goły, radzę ci, abyś nabył u mnie złota w ogniu wypróbowanego, abyś się wzbogacił i abyś przyodział szaty białe, aby nie wystąpiła na jaw haniebna nagość twoja, oraz maści, by nią namaścić oczy twoje, abyś przejrzał".

Ostatecznie to grzech, który leży u podstaw wszelkich innych grzechów. Ci, którzy nie pragną sprawiedliwości w oczach Bożych są zadowoleni z pożywienia, które daje im ten świat. Ezaw sprzedał swoje pierworodztwo z powodu fizycznego głodu. Nie był złakniony błogosławieństwa i poświęcił je dla zaspokojenia pragnienia podsyconego miską soczewicy. 

Łaknijmy i pragnijmy sprawiedliwości, a będziemy nasyceni. 

9 komentarzy:

  1. Nie do końca jestem pewien czy tłumaczenie łaknienia sprawiedliwości przy pomocy paraleli z głodem fizycznym jest adekwatne.

    OdpowiedzUsuń
  2. Głód fizyczny jest obrazem głodu, o którym mówi Chrystus.

    OdpowiedzUsuń
  3. Odbieram to zupełnie inaczej.
    bardziej jako tęsknotę i pragnienie niż głód.

    OdpowiedzUsuń
  4. Bóg za pomocą widzialnej rzeczywistości poucza nas na temat rzeczywistości niewidzialnej.

    OdpowiedzUsuń
  5. Pastorze - Bóg tak, ale czy ty dobrze pojmujesz co On chce nam powiedzieć?
    Na pewno słowa o "głodzie" i porównanie fałszywych treści duchowych do waty cukrowej i czipsów ma sens... tylko czy w tym przypadku?

    Gdy pierwszy raz czytałem ten wers, odbierałem to jako pragnienia ludzi skrzywdzonych niesprawiedliwością. Potem faktycznie pojawiła się myśl o ludziach którzy pragną usprawiedliwienia swej osoby w oczach Pana.
    Obecnie skłaniam się do wniosków że pojęcie "sprawiedliwość" jest zbyt rozbudowane znaczeniowo, aby zawężać go można było do jednego tylko aspektu.


    Lord - prawdą jest, tylko co poprzez to chciałeś nam zakomunikować, pozostaje jak dla mnie tajemnicą.

    OdpowiedzUsuń
  6. makroman nie może powstrzymać sie od podtekstów :)

    OdpowiedzUsuń