Dwa błędy odnośnie demonów

"Istnieją dwa równe i przeciwne sobie błędy, które mogą być popełnione przez ludzkość odnośnie demonów. Pierwszy, to niewiara w ich istnienie. Drugi, to wierzyć i być aż zanadto i niezdrowo nimi zainteresowanym".

- C. S. Lewis, Listy starego diabła do młodego

O różnicy między cudami a magią

Pan Bóg w Piśmie Świętym w jasny i wyraźny sposób zabrania zaangażowania w magię, wywoływanie duchów, wróżbiarstwo:

Kpł 19:31 
Nie będziecie się zwracać do wywoływaczy duchów ani do wróżbitów. Nie wypytujcie ich, bo staniecie się przez nich nieczystymi; Ja, Pan, jestem Bogiem waszym. 

Kpł 20:6 
Kto zaś zwróci się do wywoływaczy duchów i do wróżbitów, by naśladować ich w cudzołóstwie, to zwrócę swoje oblicze przeciwko takiemu i wytracę go spośród jego ludu. Uświęcajcie się i bądźcie świętymi, gdyż Ja, Pan, jestem Bogiem waszym. 

Iz 8:19 
A gdy wam będą mówić: Radźcie się wywoływaczy duchów i czarowników, którzy szepcą i mruczą, to powiedzcie: Czy lud nie ma się radzić swojego Boga?Czy ma się radzić umarłych w sprawie żywych? 

Zgodnie z Bożym Słowem przekazanym przez proroka Izajasza obca duchowość to duchowość szeptania, mruczenia, niezrozumiałych dźwięków. Boża duchowość to duchowość konkretnego, wyrazistego, potężnego Słowa Bożego, które kruszy skały - również ludzkiego serca. Nieposłuszeństwo Bogu oznacza ucieczkę w to, co niekonkretne, rozmyte, w iluzję, a więc duchowość, która ucieka od objawionej Bożej woli. Dlatego również i dzisiaj dobrze się mają rodzaje duchowości, które lekceważą treść Pisma Świętego, a zwracają się do wnętrza człowieka, natury, nieożywionych obiektów, niezrozumiałych dźwięków i wibracji.

Istnieje różnica między cudami a magią. Kiedy w baśniach typu Opowieści z Narnii lub Władca Pierścieni widzimy magię w wydaniu np. Aslana lub Gandalfa, jest to tzw. biała magia, która w historiach J.R.R. Tolkiena i C.S. Lewisa symbolizuje Boże cuda, nadprzyrodzoność w świecie, który nie jest nakręconą maszyną. Istnieje oczywiście również czarna magia, która symbolizuje praktyki demoniczne i okultystyczne. 

Jaka jest różnica między cudami, które dokonuje Bóg a magią, która jest w Biblii zabroniona, a której przykłady widzimy np. w działaniach kapłanów w Egipcie? Pierwsza różnica tkwi w autorze. Autorem cudów jest Bóg. Autorem działań magicznych jest człowiek lub duchowe siły (demony), które przywołuje, na które się otwiera. Druga różnica polega na postawie serca człowieka, który jest obiektem działania cudów, bądź magii. 

Zaangażowanie w magię wiąże się z autonomią, nieposłuszeństwem Bogu i manipulacją. W magii to człowiek chce podporządkować sobie rzeczywistość za pomocą dźwięków, słów (zaklęć), gestów. Działanie magiczne jest próbą panowania nad rzeczywistością przy pomocy demonicznych sił. Jest pychą, która jest korzeniem buntu diabła. Natomiast doświadczając Bożych cudów wyznaję, że nie mogę, nie jestem w stanie kontrolować rzeczywistości. Cud jest Bożym suwerennym dziełem. W magię są zaangażowane demony. W cuda zaangażowany jest Bóg.

Kazanie: "Z wizytą u wróżki" (1 Sm 28)

Można już posłuchać kazania z ostatniej niedzieli: 22.03.2020. 
 

Czy istnieją duchy?

A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój wam! Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. - Ew. Łukasza 24:36-39

Uderzające jest, że kiedy człowiekowi ukazuje się jakaś ponad naturalna siła, istota, serce człowieka jest przerażone. Wygląda na to, że człowiek instynktownie lęka się, obawia się spotkania z nadprzyrodzonością bez obecności pośrednika.

Apostołowie mniemali, że widzą ducha. Co to oznacza? Czy istnieją duchy? Odpowiedź brzmi: oczywiście! Istnieją istoty, które nie mają fizycznego ciała. Często ludzie mylą ich z duszami bliskich, którzy umarli. Niektórzy wręcz wywołują duchy zmarłych przodków, szukają kontaktu ze zmarłymi. Biblia naucza, że nikt z nas nie ma mocy, by przywołać zmarłych. Ich dusze znajdują się w niebie lub w piekle, a Pan Bóg nie zwalania ich na ziemię wskutek naszych zaklęć. Owszem, zdarzało się, że ludzkim oczom ukazali się Mojżesz i Eliasz, lecz stało się tak dlatego, że Bóg tak zechciał (Mt 17:3). Była to obecność na tyle oczywista, że Piotr, Jan i Jakub wiedzieli kim są te postacie. 

Co więc z duchami? Biblia mówi o tym, że istnieją duchowe istoty takie jak aniołowie, archaniołowie, cheruby, serafy, demony... Kiedy ktoś doświadcza obecności ducha, zwykle dzieje się to wskutek tego, że człowiek szuka obecności z duchową rzeczywistością. Pomyślmy o wróżbiarstwie, różdżkarstwie, okultyzmie, wahadełkach, tarocie… Nie są to zwykłe, niewinne, niegroźne zabawy. To zapraszanie duchowych mocy, udawanie się w ramiona demonów, które potrafią przyjść nawet w postaci aniołów światłości, by zwieść, związać, zniszczyć i zniewolić człowieka (2 Kor 11:14).

Nasz Pan pociesza apostołów słowami:

Lecz On rzekł do nich: Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. (Łk 24:38-40)

Jezus nie mówi: duchy nie istnieją. Mówi: duch nie ma ciała, ani kości. Duch też nie je. Nie potrzebuje jedzenia. Chrystus zaś jadł i podawał im chleb (Łk 24:30.35). Tak dobitnie jak tylko mógł dał apostołom do zrozumienia, że nie jest zjawą, istotą duchową. Jest istotą fizyczną! Ma ciało, rany na rękach, jadł i pił. Zmartwychwstały Chrystus to nie jest jakby człowiek. To człowiek! To nie jest Bóg, który na moment przywdział "szaty" człowieka. To Bóg, który stał się człowiekiem i pozostanie człowiekiem na wieczność.