Dołącz do ruchu oporu!

Jeśli masz męża, żonę, dzieci, czytacie razem Biblię, modlicie się, uczęszczacie razem do Kościoła, to jesteś radykalny i należysz do ruchu oporu. Idziesz pod prąd w kulturze, dla której powyższe rzeczy brzmią jak opis życia na Marsie. Bóg właśnie w ten sposób buduje swoje Królestwo!

Z drżeniem złóżcie Mu hołd

Historia, w której przedstawiciele narodów składają pokłon i dary narodzonemu Jezusowi przypomina wszystkim władcom: "Bądźcie więc teraz rozsądni, królowie, przyjmijcie przestrogę, sędziowie ziemi! Służcie Panu z bojaźnią i weselcie się, z drżeniem złóżcie mu hołd" (Psalm 2:10). 

Prezydencie Duda, premierze Tusk, marszałku Hołownia, ministrze Kosiniak-Kamysz - bądźcie więc teraz rozsądni. 

Sędziowie, posłowie, prezydenci miast, wójtowie i radni - bądźcie więc teraz rozsądni. 

Przyjmijcie przestrogę. Służcie Panu z bojaźnią i weselcie się, z drżeniem złóżcie Mu hołd. 

Królestwo Boże w codziennej wierności

Jest wiele kazań, które wzywają do robienia spektakularnych rzeczy dla Boga lub w imieniu Boga: 

- ewangelizowanie na ulicy lub w pracy, 

- wyjazd na misję, 

- uzdrawianie, 

- wypędzanie demonów, 

- prorokowanie, 

- zakładanie Kościołów, - przemawianie do ludzi, 

- "wypływanie na głębię", "poszerzanie granic", "wyjście ze strefy komfortu" itd. 

Kiedy jednak słyszałeś o robieniu małych, rutynowych, wiernych czynów wiary poprzez które Bóg buduje swoje Królestwo: 

- wspólny czas z synem lub z córką, 

- zrobienie posiłku dla domowników, 

- punktualność i dotrzymywanie obietnic, umów, zobowiązań, 

- modlitwa i czytanie Biblii z dziećmi, 

- zaproszenie żony na randkę, 

- odwiedzenie osoby chorej lub samotnej,

- telefon do kogoś, komu chcesz okazać troskę i zainteresowanie, 

- rodzinne posiłki, 

- zaproszenie do siebie na kawę/obiad osoby z Kościoła, której jeszcze nigdy nie gościłeś, 

- upominek dla dziecka z Twojej wspólnoty 

itd. 

Nie z tego świata

Królestwo Boże nie jest z tego świata, lecz w Jezusie zstąpiło na ten świat, rozwija się w tym świecie i przemienia ten świat. W Jezusie niebo zstępuje na ziemię.

"Wesołych Świąt" jako wezwanie do radości!

Święta państwowe są zwykle okazją, by budować wśród obywateli świadomość historyczną, przywiązanie do narodu, symboli i barw narodowych, jednoczyć obywateli we wspólnych wartościach. Święta rodzinne konsolidują krewnych wokół wartości rodzinnych, jednoczą nas. Również jako chrześcijanie powinniśmy w znacznie większym stopniu korzystać z okazji, które mamy, kiedy w naszej kulturze celebrujemy Boże Narodzenie czy Wielkanoc. To wspaniała okazja, by budować jedność naszych rodzin, narodu wokół Chrystusa i Ewangelii. 

Wprowadzenie przez Kościół świąt upamiętniających wydarzenia z życia naszego Zbawiciela jest świadectwem dla świata. Oznajmia ludziom, że tego dnia wydarzyło się coś wielkiego i wspaniałego. Powinniśmy być Bogu wdzięczni, że mamy 7-dniowy tydzień i że Niedziela w wielu miejscach jest dniem wolnym od pracy. Jednocześnie powinniśmy pamiętać, że mamy 7-dniowy tydzień i wolną Niedzielę z konkretnego biblijnego powodu. W zmartwychwstaniu Chrystusa w pierwszy dzień tygodnia Bóg rozpoczął budowę nowego stworzenia i nowego świata.

Pan Jezus zasiadł na tronie po prawicy Ojca, otrzymał moc w niebie i na ziemi (Mt 28:18), a Jego władza będzie wzrastała (zgodnie z proroctwem Izajasza 9:6). On działa poprzez własne instrumenty, a jednym z Jego głównych narzędzi działania, formowania Królestwa na ziemi - jest wiara Jego ludu. Ta wiara powinna kształtować sposób, w jaki pracujemy, śpiewamy, wydajemy pieniądze, budujemy małżeństwo, wychowujemy dzieci, rozmawiamy z trudnym sąsiadem, celebrujemy Boże Narodzenie. Dlatego kiedy mówimy Wesołych Świąt, to jest to nie tylko życzenie: chciałbym, abyś miał radosne święta. Jest to także wezwanie: raduj się, bo narodził się Chrystus Pan w mieście Dawidowym!

Liche to i słabe

Królestwo Boże rozpoczęło się na krzyżu. Przyszło w chwale, ale chwale, która ludzkim oczom jawiła się jako hańba, porażka. W taki sposób niekiedy postrzegamy Królestwo: porażka, dwie belki, nagi człowiek na krzyżu w otoczeniu garstki najwierniejszych. Liche to, słabe, małe. 

Jednak to, co jawi się jako pełne chwały, rozmachu – w Bożych oczach niekoniecznie jest pełne chwały. Sale pełne ludzi niekoniecznie oznaczają pełnię Bożej chwały. Z drugiej strony: garstka uczniów zgromadzona na pierwszym piętrze może doświadczyć obecności Jezusa, który przychodzi ze słowami: „Pokój wam”.

Na kogo głosowaliby faryzeusze?

Na kogo głosowaliby w Polsce faryzeusze? 
To konserwatywny, antyaborcyjny elektorat narodowej prawicy sprzeciwiający się homo-małżeństwom, cudzołóstwu, rozwiązłości i mniejszościom religijnym. Ich hasła to: "Izrael dla Izraela", "Bóg-Honor-Ojczyzna" oraz "nie" - dla nielegalnych imigrantów. 

Na kogo głosowaliby faraon z czasów Mojżesza i Herod z czasów Jezusa? 
To twardy elektorat lewicy. Zabijanie niemowląt oraz poślubienie żony swego brata to piękny manifest pro-choice, prawa do wolnej miłości i dysponowania własnym ciałem. 

Kto wygrałby wybory pod wieżą Babel, gdyby Bóg nie przeszkodził w jej budowie? 
Budowniczy wieży Babel to wyborcy zjednoczonej Europy - zwolennicy świeckiego państwa i pomnika ludzkości, który może sięgnąć nieba. Wyznawali, że są neutralni światopoglądowo i religijnie. Byli tak otwarci na każdą kulturę i religię, że na budowie pomnika nowoczesnego społeczeństwa wywiesili szyld: "Bogu wstęp wzbroniony!". 

Na kogo głosowałby Szymon Czarnoksiężnik z Samarii (Dzieje Ap. 8.9-25)? 
To wyborca partii konserwatywno-liberalnych. Pragmatyk. Szanował etykę apostołów, a nawet przyjął chrzest widząc, że chrześcijańskie wartości mogą mu przynieść doczesne korzyści. Jako dobry kapitalista chciał uczciwie zapłacić Apostołom za udzielenie mu darów Ducha Świętego. Czysta transakcja w ramach wolnej wymiany dóbr. 

Co łączy te cztery grupy wyborców o różnym światopoglądzie? Każdą z nich czekała konfrontacja z Bogiem ponieważ ich serca były daleko od Niego. 

Jaki z tego wniosek? Choć to nie jest wszystko jedno jakie masz poglądy polityczne i na kogo głosujesz, to bez względu na to, jaką partię popierasz - upewnij się, że Jezus jest Twoim Królem, a Jego Słowo konstytucją Twojego życia. 

Goście czy kucharze?

Królestwo Boże jest przyrównane do uczty, gdzie Bóg jest Gospodarzem, który wszystko przygotował, a my zaproszonymi gośćmi, nie zaś kucharzami lub kelnerami podającymi do stołu. Nie jesteśmy Bożymi współpracownikami w przygotowaniu naszego zbawienia. Jesteśmy *obdarowani* zbawieniem. Przez wiarę w Chrystusa.

Królestwo Boże nie jest ukryte

Stwierdzenie Jezusa: "Królestwo Boże jest pośród was" (Łk 17:21) jest często interpretowane w mylny sposób. Niektórzy odczytują je jako: "Królestwo Boże jest w was" - co sugerowałoby, że jest ono ukryte jako prywatna własność, przechowywana (niewidzialnie) w czyimś sercu.

Z dwóch powodów słowa Jezusa nie mogą być odczytywane w powyższy sposób: po pierwsze, zwrot "was" jest użyty w liczbie mnogiej, co oznacza, że Królestwo nie jest ograniczone do jednostek; po drugie zaś, Jezus oznajmiałby w ten sposób, że królestwo jest w sercach faryzeuszy (do których kierował powyższe słowa).

Zamiast tego Jezus dał do zrozumienia, że Królestwo Boże, Boże panowanie i transformacja, którą ono przynosi jest obecne pośrodku Izraela i rozpoczyna triumfalny pochód do wszystkich narodów. Reakcją słuchaczy Jezusa (m.in. nas) powinno być nawrócenie i życie zgodne z porządkiem owego Królestwa - życie wiarą w REALNYM świecie.