Odwiedziny Królowej Saby, czyli o mądrości, którą widać

Odwiedziny Królowej Saby, czyli o mądrości, którą widać (1 Królewska 10.1-13)

Kazanie z dnia 2017-01-08 wygłoszone w Gdańsku podczas nabożeństwa Ewangelicznego Kościoła Reformowanego.

SŁUCHANIE MĄDROŚCI

6 stycznia obchodziliśmy uroczystość „Święto Trzech Króli”. W Ewangelii Łukasza czytamy, że do Chrystusa udali się mędrcy ze wschodu, przybywając długą drogę i przynosząc Jemu kosztowne dary. W Betlejem ujrzeli chwałę Chrystusa, oddali Jemu pokłon i złożyli w darze kosztowne dary.

W Starym Testamencie mamy pewną historię, która stanowi symboliczną zapowiedź tego wydarzenia. Mamy ją zapisaną w 1 Królewskiej 10.

Do Salomona przybywa Królowa Saby. Prawdopodobnie była to władczyni jednego narodów arabskich (dzisiejszy Jemen). Przybyła z dalekich ziem ponieważ usłyszała wieść o Salomonie opartą na chwale Pana. Inne tłumaczenia mówią, że usłyszała o jego mądrości. Jednak powodem jej przybycia była chwała Pana. Niczym mędrcy we wschodu usłyszała o królu i objawionej w nim Bożej chwale.

Chciała doświadczyć tej chwały i mądrości przez stawianie trudnych pytań. Nie przybyła jednak bynajmniej jako studentka, która udaje się w daleką drogę na konferencję biblijną. Przybyła ze wspaniałymi darami, wspaniałym orszakiem na wielbłądach objuczonych wonnościami, ze złotymi, drogimi kamieniami. Przyniosła kosztowne dary udając się do króla nad Izraelem, nad którym była ręka Boża. Niczym mędrcy ze wschodu udała się w daleką drogę chcąc zobaczyć tego, o którym "roznosiły się wieści oparte na chwale Pana". Ta wizyta stała się inspiracją późniejszych zapowiedzi prorockich np. w Księdze Izajasza 60.6-7. Wypełnienie tych słów znajdujemy w wizycie mędrców, ale i eschatologicznej zapowiedzi przynoszenia darów od władcó ziemi do niebieskiego Jeruzalem.

Obj 21.24.

I chodzić będą narody w światłości jego, a królowie ziemi wnosić będą do niego chwałę swoją. 

Tak jak królowa pogańskiego królestwa udała się do króla nad Izraelem, tak wszystkie narody przyjdą do Chrystusa przynosząc Jemu dary i chwałę. Częściowym wypełnieniem jesteśmy my - wierzący z wszystkich narodów - przychodzący do Jezusa z naszymi darami.

Niewidzialna pamięć

Królowa Saby nie przyszła do króla Salomona z pustymi rękoma. Niczym mędrcy ze wschodu udający się z darami do Króla większego niż Salomon, przyniosła 120 talentów złota, ogromną ilość wonności i drogich kamieni (1 Krl 10.10-11). 

Mędrcy i królowa Saby uznali, że nie liczy się sama pamięć. Nie pozostali w swoich domach pamiętając, że gdzieś tam daleko od nich jest chwalebny król. Liczy się ucieleśnienie tej pamięci. Liczy się pamięć wyrażona w darach, gestach, postawach. 

Nie liczy się, że przynosisz żonie duchowe kwiaty na rocznicę ślubu i zapraszasz ją na niewidzialny koncert, a dziecku na urodziny dajesz duchowe klocki. Nie przynośmy Bogu, ani bliźnim niewidzialnej miłości. Nie liczy się pamięć. Liczy się to, jak ją wyrażasz.